Serwis wykorzystuje pliki Cookies w celu zapewnienia funkcjonalności strony. Aby dowiedzieć się więcej przejdź do Polityki cookies. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej, aby otrzymywać powiadomienia w momencie zapisywania plików cookie lub całkowicie zablokować korzystanie z nich przez przeglądarkę.

 
Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona to samoistna, powoli postępująca, zwyrodnieniowa choroba ośrodkowego układu nerwowego, należąca do chorób układu pozapiramidowego. Choroba Parkinsona dotyczy 1% populacji ludzi od 40.-60. roku życia, ale zdarza się również u ludzi młodszych.

W chorobie Parkinsona dochodzi zmian zwyrodnieniowych komórek nerwowych w istocie czarnej i innych obszarach barwnikonośnych mózgowia. Neurony istoty czarnej wytwarzają neurotransmiter dopaminę, stąd nazywa się je neuronami dopaminergicznym. Konsekwencją zaburzenia funkcji tych neuronów jest niedobór dopaminy i w konsekwencji powstanie objawów klinicznych. Czynniki wywołujące zmiany zwyrodnieniowe nie zostały, jak dotąd poznane, pewne jest jednak, iż są to również czynniki genetyczne.

Objawy choroby Parkinsona pojawiają się i narastają stopniowo w ciągu kilkunastu lat. Początkowo chorzy zauważają pewne spowolnienie ruchowe i niezborność ruchową. Z czasem pojawiają się zaburzenia pisania (mikrografia– bardzo drobne pismo)i zaburzenia równowagi, a procesy psychiczne. Do zwiastunowych objawów choroby należą: depresja, zaparcia, zapalenie łojotokowe skóry, parestezje kończyn i dyskretne zaburzenia węchowe.

Podstawowymi objawami są spowolnienie i zubożenie ruchów, szczególnie trudności z wykonywaniem ruchów precyzyjnych; chód drobnymi kroczkami i akinezja (trudności w rozpoczęciu ruchów), sztywność mięśniowa i drżenie spoczynkowe.

Rozpoznanie stawia się na podstawie badania klinicznego i właściwej reakcji na zastosowane leczenie, a ostateczne rozpoznanie jest wyłącznie neuropatologiczne. W leczeniu podstawowym preparatem jest L-DOPA, a także amantadyna, agoniści receptorów dopaminowych, np.bromokryptyna, ropiniroll, inhibitory MAO hamujące rozkład dopaminy, np. selegilina, inhibitory COMT( katecholo-o-metylotransferazy),leki antycholinergiczne i beta-blokery.

Alternatywna metodą leczenia jest zabieg operacyjny i głęboka stymulacja mózgu, czyli wszczepienie elektrostymulatora w zidentyfikowane ognisko w mózgu.