Apo-Zdrowie.pl

• wydłużone oczekiwanie na mikcję,
• osłabienie strumienia moczu,
• wydłużenie czasu oddawania moczu,
• przerywany strumień moczu,
• uczucie, że pęcherz nie został po mikcji całkowicie opróżniony,
• „wykapywanie” moczu po mikcji.

Drugi mechanizm powiązany jest z podrażnieniem pęcherza moczowego. Występują tzw. objawy „podrażnieniowe”:

• konieczność oddawania moczu w nocy (nokturia, nykturia),
• bolesne parcie na mocz,
• częste oddawanie moczu w ciągu dnia (nawet kilkadziesiąt razy dziennie),
• ból w czasie oddawania moczu.

W rzadkich przypadkach rozrost gruczołu może całkowicie zablokować odpływ moczu z pęcherza. Pojawia się uporczywy ból w podbrzuszu, który wywołany jest rozciągnięciem pęcherza oraz naporem zgromadzonego moczu na cewkę moczową. Prowadzi to do m.in. infekcji dróg moczowych oraz sprzyja tworzeniu kamieni w drogach moczowych.

• zwiń ‹

Innymi istotnymi czynnikami ryzyka mogą być mikrourazy gruczołu oraz stany zapalne w obrębie gruczołu krokowego. Dodatkową rolę przypisuje się diecie bogatej w kwasy tłuszczowe pochodzenia zwierzęcego i ubogiej w kwasy tłuszczowe omega-6 i omega-3.

• zwiń ‹

• pęcherz nadaktywny,
• poliuria (wielomocz) nocna,
• nawyki dotyczące spożywania płynów,

• zwiń ‹

Odpowiednia aktywność dzienna jest uzależniona od długości snu głębokiego, zatem konieczność przebudzenia w ciągu pierwszych 3-4 godzin po położeniu się spać w znacznie większym stopniu utrudnia wysypianie się i regenerację nie konieczność wstawania w późniejszej fazie nocy. Wynika z tego, że jakość snu i tym samym wpływ na prawidłowa aktywność w ciągu dnia są uzależnione nie tylko od częstotliwości mikcji nocnych, ale od pory nocy, w której występują.

• zwiń ‹

U większości chorych złagodzenie LUTS udaje się osiągnąć przez stosowanie alfa-blokerów (także w połaczeniu z inhibitorami 5-alfa-reduktazy). Leki te blokują receptory zlokalizowane zarówno w sterczu, jak i w ścianie pęcherza, co pozwala im działać na objawy „przeszkodowe” oraz „podrażnieniowe”. Istnieje jednak grupa chorych, u których dominującym komponentem choroby jest nadaktywność pęcherza i związany z nią częstomocz nocny. U nich należy rozważyć leczenie preparatami antycholinergicznymi.

• zwiń ‹

Trzeba pamiętać, że już nawet niewielkie powiększenie się gruczołu może powodować kłopoty podczas oddawania moczu. Pierwszym objawem choroby jest najczęściej konieczność oddawania moczu w nocy (nokturia), później dołączają kłopoty z oddawaniem moczu (mikcja) w ciągu dnia.

Pacjenci skarżą się na trudność z rozpoczęciem mikcji, słaby strumień moczu czy uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza i konieczność częstszego oddawania moczu niż dawniej. Na początku mięśnie odpowiedzialne za opróżnianie pęcherza radzą sobie z przeszkodą, jednak z czasem stają się coraz słabsze i nie pełnią prawidłowo swojej funkcji. W miarę postępu choroby pęcherz staje się na tyle niewydolny, że dochodzi do zalegania moczu w pęcherzu. Zalegający mocz przyczynia się do rozwoju bakterii i nawracających, trudnych w leczeniu zakażeń układu moczowego.

Współistnienie nawracających zakażeń i zalegania moczu w pęcherzu często prowadzi do rozwoju kamicy pęcherza moczowego, która nasila i tak już dokuczliwe objawy. Proces ten może ostatecznie prowadzić do uszkodzenia nerek i ich niewydolności.

Najczęściej ostatecznym stadium trudności z oddawaniem moczu jest całkowite zaciśnięcie cewki moczowej przez powiększający się gruczoł krokowy, co stwarza konieczność wprowadzenia i pozostawienia w pęcherzu cewnika umożliwiającego sprawny odpływ moczu.

• zwiń ‹

U starszych osób, na skutek zaburzenia funkcji mięśni zwieraczy może dołączyć się nietrzymanie i popuszczanie moczu. Te bardzo nieprzyjemne i wstydliwe objawy mogą sprawiać, że mężczyzna mniej lub bardziej świadomie ma problemy z życiem seksualnym. Ciągły dyskomfort i lęk przed bezwiednym oddaniem moczu lub nagłą potrzebą skorzystania z toalety mogą powodować zaburzenia potencji, ponieważ trudno o udany seks i erekcję bez pełnego komfortu i swobody. Dla części mężczyzn sam fakt, że przerost prostaty, czyli choroba wieku starszego, wystąpił właśnie u nich, jest obciążający psychicznie. Odbierają to jako objaw starości i niedołęstwa, uważają, że młodość już za nimi, a co się z tym wiąże – także udane życie seksualne. Nic bardziej mylnego. Takie stereotypy należy szybko tepić i promować zdrowe podejście do chorób prostaty.

Zaburzenia erekcji mogą się też pojawić u części chorych jako powikłanie leczenia operacyjnego przerostu prostaty, np. po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego TURP. Choć powikłanie zdarza się relatywnie rzadko i zazwyczaj jest stanem przejściowym nie wolno tego bagatelizować.

• zwiń ‹

Każde pytanie kwestionariusza jest opatrzone kilkoma odpowiedziami. Spośród odpowiedzi na każde pytanie proszę wybrać tylko jedną – tą, która najlepiej określa Pańskie odczucie.

• zwiń ‹

Mówiąc „nic mi nie jest, po co mam iść do lekarza”, nie udowadniamy naszego zdrowia, odwlekamy jedynie moment badania, którego rola jest nie do przecenienia – może ono uratować życie.

Istnieją przesłanki, że dieta bogata w soję, ryż i pomidory łączy się ze zmniejszeniem ryzyka zachorowania na raka prostaty, zaś spożywanie dużej ilości tłustego mięsa może pociągać za sobą efekt odwrotny. Niestety nie jest to w pełni potwierdzone badaniami naukowymi.

• zwiń ‹

Należą do nich wyciągi z kory śliwy afrykańskiej, owoców karłowatej palmy argentyńskiej i z korzeni pokrzywy. U chorych z bardziej zaawansowaną chorobą konieczne jest stosowanie leków, które rozluźniają mięśniówkę gładką cewki moczowej i torebki stercza. Wyraźnie łagodzą one dolegliwości i ułatwiają opróżnienie pęcherza. Wyżej wymienione grupy leków nie zmniejszają masy gruczołu, a jedynie zmniejszają objawy. Inną grupą leków stosowanych w leczeniu łagodnego rozrostu prostaty są preparaty hormonalne.

Najważniejszym lekiem modyfikującym procesy hormonalne w prostacie jest finasteryd. Blokuje on przemianę testosteronu w dihydrotestosteron (DHA), który pobudza wzrost gruczołu. W trakcie terapii gruczoł krokowy stopniowo ulega zmniejszeniu, co ułatwia odpływ moczu i poprawia komfort życia. Nie stwierdzono znacznego wpływu na zaburzenia libido oraz zwiększenia dolegliwości związanych z erekcją.

Leki obkurczające mięśniówkę w obrębie gruczołu krokowego

Leki te blokują receptory obecne w prostacie, powodując rozluźnienie tkanki gruczołowej oraz zmniejszenie ucisku na cewkę moczową. Ułatwiają tym samym swobodny odpływ moczu. Poprawa widoczna już jest po kilku dniach terapii.

Metody zabiegowe

Czasami leczenie farmakologiczne okazuje się nieskuteczne. Wtedy z pomocą przychodzą metody zabiegowe. Obecnie stosuje się dwa zabiegi:

• wyłuszczenie gruczolaka – obecnie co raz rzadziej stosowany,
• elektrosekrecję przez cewkową – TURP, jest to mało inwazyjna metodam, której i tak niewielkie krwawienie można zahamować poprzez przedoperacyjne leczenie finasterydem.

• zwiń ‹

Istotą farmakologicznego leczenia łagodnego rozrostu stercza jest zmniejszenie przeszkody podpęcherzowej, jaką jest przerośnięta prostata, co prowadzi do złagodzenia dolegliwości wywołanych przez chorobę, a przede wszystkim, do poprawy strumienia moczu. Niektóre leki mogą również opóźnić rozwój rozrostu stercza. Istnieje kilka grup leków prowadzących do osiągnięcia tego celu, między innymi wspomniane już leki roślinne. Ze wszystkich tych środków mają one niewątpliwie najmniejsze znaczenie terapeutyczne – inne leki po prostu działają skuteczniej. Mimo tego, cieszą się one sporą popularnością.

W wielu krajach co raz częściej łączy się preparaty roślinne z witaminami, mikro- i makroelementami oraz czynnikami aktywnymi, tworząc suplementy diety, które mężczyźni mogą zażywać profilaktycznie. Ich głównymi zaletami jest dostępność w każdej aptece bez recepty oraz bezpieczeństwo – nie uczulają i wykazują mało efektów ubocznych (będących nieodłączną częścią terapii innymi lekami) oraz, a może przede wszystkim, są postrzegane jako leki zdrowe, bo naturalne, a nie syntetyczne. To czy pomagają w dużej mierze zależy od nastawienia psychicznego pacjenta, brakuje rzetelnych badań potwierdzających ich skuteczność kliniczną.

Działanie leków roślinnych związane jest z obecnością w nich takich substancji jak garbniki, steroidy roślinne (fitosterole, sitosterole), flawonoidy, saponiny, kwasy wielofenolowe, aminy biogenne i olejki eteryczne. Prawdopodobnie wpływają one na przemiany testosteronu w hormon DHT, zmniejszają jego ilość i chronią prostatę przed jego wpływem (uważa się, że DHT ma wpływ na częstość występowania BPH). Substancje te mają korzystny wpływ na regenerację komórek nabłonka prostaty, obniżają napięcie mięśni gładkich pęcherza i cewki, działają przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwbakteryjnie. W efekcie obrzęknięty gruczoł krokowy zmniejsza się, dolegliwości bólowe łagodnieją, zaś trudności w oddawaniu moczu częściowo ustępują.

Wyciągi ziołowe używane w chorobach prostaty uzyskiwane są z: kory afrykańskiej śliwy, owoców karłowatej palmy argentyńskiej, pokrzywy, nasion dyni, a także mieszanki wszystkich powyższych.

Pomimo, że leki te są dostępne bez recepty, ich stosowanie nie powinno zwalniać z odbycia wizyty u urologa. Uważa się, że leczenie lekami pochodzenia ziołowego można stosować u pacjentów w początkowych stadiach łagodnego rozrostu stercza (kiedy objawy nie są zbytnio nasilone) lub jako wspomaganie terapii konwencjonalnymi lekami. Objawy przeszkody podpęcherzowej mogą być spowodowane nie tylko przez łagodny rozrost prostaty, ale także przez raka lub zapalenie prostaty. Leki roślinne mogą maskować objawy tych chorób. Bez ich wykluczenia nie można zastosować leków roślinnych, a decyzję o terapii środkami naturalnymi powinno się podjąć po uprzednim badaniu urologicznym, konsultacji z lekarzem i wykluczeniu poważniejszych schorzeń układu moczowego.

• zwiń ‹